مسیر کارآفرین سومبات هاکوپیان، روایت تبدیل یک حرفه سنتی به یک صنعت تخصصی است؛ مسیری که در آن خیاطی از مهارتی وابسته به دست و تجربه فردی فراتر رفت و با طراحی، آموزش تخصصی، فناوری و استانداردهای صنعتی پیوند خورد. هاکوپیان تنها به تولید کت‌وشلوار محدود نماند؛ در طول چند دهه فعالیت، تلاش کرد نگاه به پوشاک را از یک کالای مصرفی به تجربه‌ای مبتنی بر طراحی، کیفیت، تناسب و هویت برند تغییر دهد.
کارآفرین سومبات هاکوپیان، متولد ۱۱ بهمن ۱۳۲۳ در تبریز، از دوران نوجوانی وارد حرفه خیاطی شد. او سال‌ها تجربه اندوخت تا اینکه در سال ۱۳۴۹ کارگاه کوچکی را در تهران راه‌اندازی کرد. در آن زمان، خیاطی بیش از هر چیز بر مهارت فردی، تجربه استادکار و ظرافت اجرای کار تکیه داشت؛ اما نگاه هاکوپیان به این حرفه، در همان چارچوب باقی نماند. او به دنبال آن بود که هنر خیاطی را با دانش طراحی و روش‌های نوین تولید ترکیب کند و از دل آن، کسب‌وکاری بسازد که بتواند کیفیت را در مقیاسی بزرگ‌تر و با ثبات بیشتری ارائه دهد.
نخستین نشانه‌های این نگاه متفاوت، پیش از تبدیل کارگاه به یک مجموعه صنعتی، در توجه او به طراحی لباس و معرفی عمومی آن دیده شد. در اوایل دهه ۱۳۵۰، مدل‌های طراحی‌شده توسط هاکوپیان در رویدادهای مد به نمایش درآمدند. بنا بر روایت ارائه‌شده، در سال ۱۳۵۳ مجموعه‌ای از طراحی‌های او در فستیوال مد برگ‌ریز مورد تقدیر قرار گرفت و در سال ۱۳۵۴، با ارائه مجموعه‌ای از لباس‌های زنانه و مردانه، نمایش زنده مدی در هتل کنتینانتال تهران برگزار کرد. این نمایش در زمانی برگزار شد که چنین رویدادهایی در ایران هنوز رایج نبودند و توجه رسانه‌های داخلی و خارجی را به خود جلب کرد. انتشار ژورنال رنگی مد با نام «هوکرپ» در همان دوره نیز گامی در جهت معرفی طراحی لباس به‌عنوان عرصه‌ای مستقل و حرفه‌ای بود.
اهمیت این تجربه‌ها در آن بود که هاکوپیان صرفاً به دوخت لباس برای مشتریان بسنده نکرد؛ او به طراحی مجموعه، ارائه عمومی و شکل‌دادن به سلیقه مخاطب نیز توجه داشت. پوشاک، برخلاف محصولاتی که تنها بر کارکرد تکیه دارند، بخشی از هویت فردی و شیوه بیان سلیقه است. تنوع‌طلبی در پوشش، نیاز به طرح‌ها، رنگ‌ها و فرم‌های گوناگون را ایجاد می‌کند؛ نیازی که هاکوپیان کوشید با آفرینش زیبایی‌های متنوع و متناسب با سلیقه‌های مختلف، به آن پاسخ دهد. از این منظر، هنر در هاکوپیان تنها زینت محصول نبود؛ بخشی از منطق طراحی و تمایز برند به شمار می‌رفت.
این نگاه هنری در کنار سه باور اصلی شرکت شکل گرفت: وقار، زیبایی و کیفیت. قرار بود این باورها در انتخاب پارچه، طراحی الگو، تناسب لباس و ظرافت دوخت دیده شوند. در واقع، پیش از آنکه هاکوپیان به یک ساختار صنعتی تبدیل شود، تلاش برای ساختن هویتی متمایز آغاز شده بود؛ هویتی که می‌خواست میان زیبایی‌شناسی، کیفیت ساخت و تجربه شخصی مشتری پیوند برقرار کند.
پس از انقلاب، شرایط فعالیت بخش خصوصی در صنعت پوشاک با محدودیت‌هایی همراه شد. در این دوره، هاکوپیان بخشی از توان خود را به آموزش و انتقال دانش تخصصی اختصاص داد. او با دعوت مراکز آموزشی، از جمله مدرسه عالی سمیه، دانشگاه الزهرا و دانشگاه صنعتی امیرکبیر، در آموزش الگوسازی، مدل‌سازی و مباحث تخصصی پوشاک مشارکت کرد. بر اساس اطلاعات ارائه‌شده، در این همکاری‌ها روش‌های نوین اروپایی و جزوات تخصصی برای آموزش حرفه‌ای این رشته به کار گرفته شدند. این بخش از زندگی او نشان می‌دهد که توسعه یک صنعت تنها با ساخت کارخانه و خرید ماشین‌آلات پیش نمی‌رود؛ تربیت نیروی متخصص و انتقال دانش نیز برای تغییر پایدار ضروری است.
در ادامه، هاکوپیان از کارگاه اولیه به ساختاری صنعتی و خانوادگی رسید. در اوایل دهه ۱۳۸۰، این کسب‌وکار وارد مرحله تازه‌ای از سازمان‌دهی و توسعه شد و فناوری‌های جدید صنعت پوشاک در خطوط تولید آن به کار گرفته شدند. فرایند تولید کت‌وشلوار و پیراهن در کارخانه‌های هاکوپیان و نوراشن در بومهن انجام می‌شود. در این ساختار، انتخاب پارچه، طراحی، الگوسازی، برش و دوخت باید در کنار یکدیگر عمل کنند تا محصول نهایی هم از نظر ظاهر و هم از نظر کیفیت ساخت، با هویت برند سازگار باشد.
هاکوپیان برای تأمین مواد اولیه از پارچه‌های تولیدکنندگان انگلیسی، ایتالیایی، آلمانی و ترکیه‌ای استفاده کرده و بر آموزش مستمر کارشناسان و آشنایی آنان با دانش روز صنعت پوشاک تأکید داشته است. اعزام کارشناسان به دوره‌های تخصصی در کشورهای اروپایی نیز در همین چارچوب قرار می‌گیرد. در چنین صنعتی، کیفیت فقط به گران‌بودن پارچه یا ظرافت دوخت وابسته نیست؛ تناسب الگو، شناخت ویژگی‌های مواد، دقت در فرایند تولید و توانایی هماهنگ‌کردن تمام اجزا، در نتیجه نهایی نقش دارند.
تمایز برند زمانی شکل می‌گیرد که این جزئیات به‌صورت پیوسته و قابل اتکا در محصولات تکرار شوند.
در طول سال‌ها، هاکوپیان با دریافت جوایز و گواهی‌های مختلف، از جمله تقدیرهای مرتبط با کیفیت و نوآوری، جایگاهی در صنعت پوشاک ایران به دست آورده است. این شرکت در سال ۱۳۹۵ نیز در نخستین دوره جشنواره نام‌نشان برتر ایرانی، تندیس برنزین دریافت کرد. بر اساس اطلاعات ارائه‌شده، شبکه فروش آن شامل ۲۴ فروشگاه در کشور بوده و بیش از ۴۰۰ هزار مشترک برای آن ذکر شده است. این ارقام، در کنار سابقه طولانی برند، نشان می‌دهند که فعالیت هاکوپیان از تولید محصول فراتر رفته و به ایجاد ارتباطی مداوم با مشتریان و حفظ تجربه‌ای مشخص از خرید و استفاده از پوشاک رسیده است.
حضور هاکوپیان در تأمین لباس رسمی برخی تیم‌های ورزشی ایران و گروه ارکستر سمفونیک تهران نیز بخشی از دامنه فعالیت آن را نشان می‌دهد. دوخت لباس رسمی، به‌ویژه برای گروه‌های بزرگ، نیازمند هماهنگی دقیق در طراحی، انتخاب مواد، اندازه‌گیری و اجرای یکدست است. در روایت ارائه‌شده درباره لباس تیم ملی فوتبال ایران، به استفاده از ۶۷ نوع متریال و بیش از ۲۰۰ ماشین و فرایند اشاره شده است؛ نمونه‌ای که اهمیت هماهنگی میان هنر طراحی و توان اجرایی صنعت را برجسته می‌کند.
مسئولیت اجتماعی و توجه به پایداری نیز در فعالیت‌های این برند مطرح شده است. مشارکت در طرح استفاده مجدد از بخش‌های قابل استفاده لباس‌های مستعمل و واگذاری آن‌ها به مراکز خیریه، در کنار حمایت از آموزش، ساخت و تجهیز مدارس و ترویج مصرف کالای باکیفیت ایرانی، نشان می‌دهد که نگاه به پوشاک می‌تواند از مرحله تولید و فروش فراتر برود و به شیوه مصرف و استفاده دوباره از منابع نیز توجه کند.
سومبات هاکوپیان هم‌اکنون در جایگاه مدیرعامل، عضو هیئت‌مدیره و رئیس هیئت‌مدیره شرکت واحد صنعتی پوشاک هاکوپیان فعالیت می‌کند و در روایت صنعت پوشاک ایران، به‌عنوان یکی از چهره‌های مؤثر در تحول این حوزه شناخته می‌شود. اهمیت این جایگاه تنها به تداوم مدیریت یک برند باسابقه محدود نیست؛ بلکه به مسیری بازمی‌گردد که از مهارت فردی آغاز شد و به ترکیبی از طراحی، آموزش، تولید صنعتی و خلق تجربه‌ای متمایز برای مشتری رسید.
مسیر کارآفرین سومبات هاکوپیان برای فعالان صنعت یک نکته مهم دارد: تبدیل یک حرفه به یک برند ماندگار، به حفظ مهارت اولیه محدود نمی‌شود. باید برای آن هویت ساخت، دانش را منتقل کرد، فناوری را به خدمت گرفت و کیفیت را به فرایندی قابل تکرار تبدیل کرد. هاکوپیان از خیاطی آغاز شد، اما با پیوندزدن هنر طراحی، تنوع در زیبایی، آموزش و تولید صنعتی، به تجربه‌ای گسترده‌تر در صنعت پوشاک رسید؛ مسیری که نشان می‌دهد ارزش یک محصول فقط در آنچه ساخته می‌شود نیست، بلکه در دانشی است که پشت آن قرار دارد و تجربه‌ای است که برای مشتری خلق می‌کند.
۲۰ دقیقه مطالعهبرند شخصی به شما کمک می‌کند این مسیر را آگاهانه طی کنید. در این مقاله بررسی می‌کنیم که برند شخصی چیست، چه اهمیتی دارد، چگونه ساخته می‌شود و برای توسعه آن باید از کجا شروع کنید.
۱۳ دقیقه مطالعهبرند، وعده‌ای است که هر روز باید تکرارش کنید. لوگو و رنگ فقط پوسته است؛ آنچه مشتری به خاطر می‌سپارد، تجربه‌ی تماس با شماست: از پاسخ تلفن تا …
۱۸ دقیقه مطالعهاستراتژی برند شخصی به شما کمک می‌کند بدانید چه تصویری از خود می‌خواهید در ذهن مخاطبان بسازید، چگونه باید این تصویر را شکل دهید و با چه معیارهایی موفقیت آن را ارزیابی کنید.
